Jakie są standardy obróbki elektroforetycznej?

Jakie są standardy obróbki elektroforetycznej?

Podstawową zasadą elektroforezy jest to, że odnosi się ona do procesu migracji naładowanych cząstek pod wpływem pola elektrycznego. Wiele ważnych biomolekuł, takich jak aminokwasy, peptydy, białka, nukleotydy, kwasy nukleinowe itp., ma grupy podatne na jonizację, które mogą przenosić ładunki dodatnie lub ujemne przy określonej wartości pH. Pod działaniem pola elektrycznego te naładowane cząsteczki będą przemieszczać się w kierunku elektrody przeciwnym do polaryzacji ich ładunku.

Umiejętność elektroforezy to umiejętność rozdzielania, oznaczania lub oczyszczania próbek za pomocą pola elektrycznego, które powoduje, że naładowane cząsteczki poruszają się z różnymi prędkościami ze względu na różnice we właściwościach naładowanych różnych cząsteczek w oddzielanej próbce, a także różnice w wielkości, kształcie i innych właściwościach samych cząsteczek. Proces elektroforezy należy przeprowadzić w ośrodku pomocniczym. Elektroforeza na swobodnym interfejsie przeprowadzona przez Tiseliusa i in. w 1937 roku nie posiadał stałego ośrodka nośnego, więc dyspersja i konwekcja były stosunkowo silne, co wpływało na efekt separacji. Przedstawia więc elektroforezę w nieruchomym ośrodku nośnym, gdzie próbka poddawana jest procesowi elektroforezy w nieruchomym ośrodku, redukując zakłócenia dyspersji i konwekcji.

Początkowymi mediami pomocniczymi były bibuła filtracyjna i membrana z octanu celulozy, które są obecnie rzadziej stosowane w laboratoriach. Przez długi czas substancje drobnocząsteczkowe, takie jak aminokwasy, peptydy, cukry itp., były zwykle oddzielane i analizowane za pomocą elektroforezy przy użyciu bibuły filtracyjnej lub cienkowarstwowych płytek z celulozy lub żelu krzemionkowego jako ośrodka. Jednak obecnie do analizy zwykle stosuje się bardziej aktywne techniki, takie jak HPLC. Media te nadają się do oddzielania substancji drobnocząsteczkowych, charakteryzując się prostą i wygodną obsługą. Jednakże efekt separacji nieuporządkowanych biomolekuł jest stosunkowo słaby. Wprowadzenie żelu jako podłoża pomocniczego znacznie przyczyniło się do rozwoju umiejętności elektroforezy, dzięki czemu umiejętności elektroforezy stały się jedną z ważnych technik analizy makrocząsteczek biologicznych, takich jak białka i kwasy nukleinowe.

Obróbka elektroforetyczna nie jest trudna, ale musimy też wiedzieć, że istnieją pewne standardy dotyczące obróbki elektroforetycznej, w przeciwnym razie nie wiemy, czy jakość jest kwalifikowana. Jakie są zatem standardy tej obróbki elektroforetycznej?

1. Gładka powierzchnia

Jest to warunek podstawowy, jeśli powierzchnia nie jest gładka, wówczas traci się podstawową kwalifikację;

2. Jednolita grubość

Obróbka elektroforetyczna wymaga zapewnienia jednolitej grubości, aby zapobiec pojawieniu się różnic kolorystycznych;

3. Brak wyraźnych pęknięć na powierzchni